Συσκευές Κλειστού Κυκλώματος με Καθαρό Οξυγόνο

Ο πρώτος τρόπος είναι με σταθερή, συνεχή ροή η οποία προσεγγίζει τον μεταβολισμό του δύτη (σύστημα ενεργούς προσθήκης). Σε περίπτωση όμως που η υποβρύχια δραστηριότητα (συνεπώς και η κατανάλωση) είναι χαμηλή, το σύστημα ενδέχεται να παρέχει περισότερο οξυγόνο απο ότι απαιτείται με αποτέλεσμα να σπαταλάται αέριο και η περίσσια να εκτονώνεται στο νερό. Αντίθετα, σε περίπτωση έντονης δραστηριότητας ενδέχεται το σύστημα να μήν παρέχει αρκετό οξυγόνο στον δύτη.

Ο δεύτερος τρόπος είναι με παθητηκή προσθήκη όπου το οξυγόνο εισάγεται σε ρυθμούς ίσους με την κατανάλωση του δύτη. Αυτό επιτυγχάνεται με την χρήση μηχανικής βαλβίδας η οποία ανοίγει όταν μειωθεί όγκος του αναπνευστικού ασκού. Μεταβολίζοντας το οξυγόνο, ο δύτης μειώνει τον όγκο με αποτέλεσμα την σύνθλιψη του ασκού, ενεργοποιώντας την βαλβίδα προσθήκης οξυγόνου.

Σε κάθε συσκευή, υπάρχει και μία βαλβίδα παράκαμψης με την οποία ο δύτης μπορεί να προσθέσει οξυγόνο στο κύκλωμα ανα πάσα στιγμή και κατά βούληση καθώς και ένα σύστημα εκτόνωσης της υπερπίεσης.

Στο ακόλουθο σχήμα παρουσιάζονται τα μέρη στρατιωτικής καταδυτικής συσκευής (Draeger LAR V) κλειστού κυκλώματος. Η συσκευή αυτή και πολλές παρόμοιου τύπου χρησιμοποιούνται σε αρκετές χώρες απο στρατιωτικές δυνάμεις, ειδικές υπηρεσίες και κρατικούς οργανισμούς. Στην Ελλάδα ο συγκεκριμένος τύπος χρησιμοποιείται απο τις ειδικές δυνάμεις.

1 Κλείστρο φιάλης 2 Ρυθμιστής οξυγόνου 3 Δεύτερο στάδιο 4 Εύκαμπτος αναπνευστικός ασκός 5 Σωλήνας παροχής 6 Επιστόμιο 7 Σωλήνας εκπνοής 8 Δοχείο πλυντρίδας 9 Φιάλη οξυγόνου

Το μικρό μέγεθος και μικρό βάρος αυτών των συσκευών καθώς και το γεγονός ότι είναι αθόρυβες, δέν αφήνουν φυσαλίδες στην επιφάνεια, είναι αξιόπιστες, έχουν μεγάλη χρονική αυτονομία κατάδυσης και μπορούν να κατασκευαστούν από αντιμαγνητικά υλικά, τις καθιστούν ιδανικές για στρατιωτικές και άλλες ειδικές επιχειρήσεις.

Η χρήση συσκευών καθαρού οξυγόνου όμως, κρύβει αρκετούς περιορισμούς και κινδύνους. Το μέγιστο ασφαλές επιχειρησιακό βάθος είναι τα 6 m καθώς βαθύτερα ο δύτης κινδυνεύει να υποστεί δηλητηρίαση Κ.Ν.Σ. Επίσης σε περίπτωση που η κατάδυση είναι πέρα απο ορισμένα χρονικά όρια, υπάρχει ο κίνδυνος πνευμονικής δηλητηρίασης από το οξυγόνο. Ακόμα, σε περίπτωση που η συσκευή δεν "ξεπλυθεί" σωστά, αφαιρώντας τον αέρα από το κύκλωμα πριν την κατάδυση, υπάρχει ο κίνδυνος της υποξίας.

Ένας ακόμα κίνδυνος προκύπτει σε περίπτωση που πλημμυρίσει το αναπνευστικό κύκλωμα και βραχεί η χημική πλυντρίδα. Το αποτέλεσμα είναι μία βίαιη εξοθερμική αντίδραση και αναβρασμός. Αν ο δύτης εισπνεύσει αυτό το έντονα αλκαλικό, "καυστικό κοκτέηλ", θα υποστεί χημικά εγκαύματα. Άλλος υπαρκτός κίνδυνος είναι η εξάντληση της πλυντρίδας με αποτέλεσμα την αδυναμία απομάκρυνσης του διοξειδίου του άνθρακα προκαλώντας υπερκαπνία στο δύτη.

Πέρα απο αυτά έχουμε και τις πιθανές αστοχίες του συστήματος καθώς και τους νόμους της φυσικής που αφορούν διαφορές πίεσης κ.λπ.