Το ζευγάρι μου βουτάει με rebreather…

Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν ορισμένα βασικά σημεία τα οποία πρέπει να γνωρίζει ο δύτης που συντροφεύει κάποιον άλλο με rebreather κατά την προετοιμασία, αλλά και στην κατάδυση δίπλα του. Σας παρουσιάζουμε λοιπόν ένα συνοπτικό οδηγό για τις περιπτώσεις που ένα τέτοιο, φαινομενικά αταίριαστο, ζευγάρι αποφασίζει να καταδυθεί μαζί.
 

Πριν την κατάδυση με μία συσκευή ανοιχτού κυκλώματος το ελάχιστο που χρειάζεται να κάνει κανείς είναι συνήθως να θυμηθεί να ανοίξει την παροχή στην φιάλη του. Με τα rebreathers όμως τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα καθώς προηγούνται ορισμένα απαραίτητα βήματα και έλεγχοι για μία ασφαλή κατάδυση.

Οι διαδικασίες πριν από μια κατάδυση διαρκούν λίγα λεπτά και γίνονται επιπλέον των τυπικών ελέγχουν που συνηθίζει κανείς. Ανάλογα με τον τύπο της συσκευής ξεκινούν τα ηλεκτρονικά συστήματα (εάν υπάρχουν), γίνονται βαθμονομήσεις (καλιμπραρίσματα) ή/και μετρήσεις μιγμάτων και ροής και έλεγχος των πιέσεων.

Πριν από την κατάδυση
Ανεξαρτήτως όμως του τύπου της συσκευής και των ειδικών απαιτήσεων που μπορεί αυτή να έχει, επιβάλλεται μία δοκιμή θετικής πίεσης στο σύστημα. Σε αυτή την δοκιμή, το αναπνευστικό κύκλωμα γεμίζεται με αέριο και κλείνεται για δύο με τρία λεπτά. Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα πρέπει να υπάρξει διαρροή και ξεφούσκωμα των ασκών. Σε αυτή την δοκιμή, ελέγχεται συνήθως και το σύστημα ανακούφισης πίεσης.

Αντίστοιχη δοκιμή είναι και αυτή της αρνητικής πίεσης όπου εισπνέει κανείς από την συσκευή αποβάλλοντας το περιεχόμενο των ασκών στον αέρα. Αυτή η διαδικασία αφαιρεί το αέριο από το κύκλωμα συνθλίβοντας τους αναπνευστικούς ασκούς. Από την στιγμή που κλείνεται το επιστόμιο, δεν θα πρέπει να υπάρξει καμία εισροή στο σύστημα.

Το σημαντικότερο όμως είναι να αναπνεύσει κανείς από την έτοιμη συσκευή για τουλάχιστον τρία λεπτά πριν την κατάδυση, με την μάσκα του στο πρόσωπο. Αυτός είναι ο πιο απλός τρόπος να διαπιστώσουμε ένα πρόβλημα ενώ ο δύτης βρίσκεται ακόμα έξω από το νερό. Εάν συντροφεύετε έναν δύτη με rebreather, αρνηθείτε να καταδυθείτε μαζί του εάν δεν κάνει αυτή την δοκιμή μπροστά σας. Είναι προτιμότερο να λιποθυμήσει στην φάση των δοκιμών αν κάτι πάει στραβά παρά στα πρώτα λεπτά της κατάδυσης.

Επίσης, ελέγξτε εάν έχει μαζί του αρκετό αέριο για να εγκαταλείψει την κατάδυση ανά πάσα στιγμή και να ολοκληρώσει την αποσυμπίεση του (εάν αυτή απαιτείται). Φροντίστε ακόμα να μάθετε πως κλείνει το επιστόμιο της συσκευής. Εάν χρειαστεί να επέμβετε βγάζοντας το από το στόμα του, θα πρέπει να το κλείσετε για να μην πλημμυρήσει η συσκευή.

Κατά την κατάδυση
Στην κάθοδο ο δύτης με το rebreather έχει αρκετά πράγματα να παρακολουθεί ταυτόχρονα στην συσκευή του. Ο ρυθμός καθόδου του θα είναι συνήθως πιο αργός από έναν δύτη με ανοιχτό κύκλωμα. Επίσης, ιδανικά θα πρέπει να σταματήσει στα 6m και να κάνει έναν γρήγορο έλεγχο πριν συνεχίσει. Ο βασικός κίνδυνος στην κάθοδο είναι η απότομη ή ανεξέλεγκτη αύξηση της μερικής πίεσης του οξυγόνου καθώς μεγαλώνει το βάθος.

Έχοντας ολοκληρώσει την κάθοδο, ο δύτης λογικά σταματά για λίγο για έναν ακόμα έλεγχο και προσπαθεί να διατηρήσει το βάθος του σταθερό πλέον κινούμενος γύρω από εμπόδια παρά πάνω ή κάτω από αυτά. Επίσης, ελέγχει περίπου κάθε λεπτό τα όργανα της συσκευής του. Εάν πρόκειται για συσκευή κλειστού κυκλώματος, δεν θα πρέπει να υπάρχουν φυσαλίδες όσο το βάθος παραμένει σταθερό.
 

Στο στάδιο της ανάδυσης, θα παρατηρήσετε φυσαλίδες να διαφεύγουν, από όλους τους τύπους αυτών των συσκευών. Από την στιγμή που η πίεση μειώνεται και ο όγκος των αερίων αυξάνεται, η περίσσεια πρέπει να αποβληθεί. Αυτό γίνεται από την βαλβίδα ανακούφισης της συσκευής ή από την μύτη ή το στόμα του δύτη. Το σημαντικό θέμα που αντιμετωπίζει κανείς όμως είναι η πτώση της μερικής πίεσης του οξυγόνου στο κύκλωμα. Είναι απαραίτητο ο δύτης να παρακολουθεί και να ελέγχει ή να ρυθμίζει την μερική πίεση του οξυγόνου στο μίγμα που αναπνέει.

Όταν πλέον φτάσει στην επιφάνεια και όσο έχει το επιστόμιο στην θέση του, πρέπει να εξακολουθεί να ελέγχει την περιεκτικότητα σε οξυγόνο του μίγματος.

Μερικά πρόσθετα σημεία
Το βασικό είναι να γνωρίζει κανείς την λειτουργία του επιστόμιου και να θυμηθεί να το κλείσει σε περίπτωση ανάγκης για να μην πλημμυρήσει η συσκευή. Καλό θα είναι επίσης να μπορεί να εντοπίσει σημάδια υποξίας, υπεροξίας και υπερκαπνίας. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, θα πρέπει να δώσει στο θύμα να αναπνεύσει αέριο με γνωστή περιεκτικότητα σε οξυγόνο και το οποίο δεν είναι υπεροξικό ή υποξικό. Ακόμα καλύτερα, να γνωρίζει την λειτουργία ή τις ιδιαιτερότητες της συσκευής και πώς να αντιμετωπίσει αστοχίες που μπορούν να προκύψουν στον συγκεκριμένο τύπο.

Τελειώνοντας, ας σημειώσουμε ότι συνήθως η αυτονομία και οι απαιτήσεις αποσυμπίεσης σε rebreathers είναι εντελώς διαφορετικές από ότι στις συμβατικές συσκευές. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, το σχέδιο της κατάδυσης σε μικτά ζεύγη πρέπει να γίνεται με γνώμονα τις δυνατότητες του λιγότερο ικανού συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι η διάρκεια της κατάδυσης, το βάθος και η παραμονή πάντα ορίζονται από τον δύτη με την συσκευή ανοιχτού κυκλώματος. Τουλάχιστον μέχρι να κάνει το πέρασμα στα rebreather…