Μετατροπές αυτών των συσκευών έχουν γίνει με επιτυχία και από αρκετούς άλλους rebreather homebuilders. Οι περισσότερες προσπάθειες βασίζονται στην ιδέα που παρουσίασε πρώτος ο David Sutton στο www.nobubblediving.com.

 

Το χειμώνα του 2005, μου δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσω μία συσκευή κλειστού κυκλώματος τύπου IDA-71Y από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Στόχος μου ήταν να την μετατρέψω σε mCCR, δηλαδή rebreather κλειστού κυκλώματος, πλήρως ελεγχόμενο από τον δύτη. Οι εργασίες έγιναν σε διάστημα τριών μηνών περίπου και η πρώτη δοκιμαστική κατάδυση πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του ιδίου έτους.

 

Εργασίες και Δοκιμές

Η IDA71 στην αρχική της μορφή. Διακρίνεται ο ασκός, τα δύο δοχεία απορροφητή και η μικρή φιάλη οξυγόνου. Δεξιά βρίσκεται η φιάλη που περιέχει ΕΑΝ40.

 

Η αποσυναρμολογημένη συσκευή. Οι 4 πεταλούδες με την βάση τους μετακινήθηκαν στο κέντρο. Το σασί κόπηκε για να περάσουν οι βάνες των κλείστρων.  

 

Η τροποποίηση για το ADV bypass. Ένας άξονας από ertalon περνά μέσα από το καπάκι και πιέζει το διάφραγμα του ADV.  

 

Το εγκατεστημένο bypass . Πιέζοντας τον λευκό δίσκο βάζουμε diluent στο σύστημα. Πάνω δεξιά διακρίνεται η έξοδος από την βαλβίδα υπερπίεσης του ασκού.

 

Στην κορυφή βλέπετε τον σύνδεσμο τροφοδότησης του μετρητή ροής. Στο μέσο τον σύνδεσμο τροφοδότησης του ασκού με οξυγόνο και κάτω τον σύνδεσμο για τον αέρα. Όλα χρησιμοποιούν ταχυσυνδέσμους από BC ή στολές στεγανού τύπου.

 

Το αυτοσχέδιο σύστημα τροφοδότησης του μετρητή ροής. Συνδέοντας το σωλήνα από BC για την εισαγωγή οξυγόνου, μετράμε την ροή πριν από κάθε κατάδυση. Με σταθερή ενδιάμεση πίεση 11 bar στον Apeks DS4, η ροή είναι 0,9 lpm.  

Το σύστημα παρακολούθησης ppO2. Δύο ανεξάρτητα displays με P-connectors.

 

Μερικές αλλαγές στον ασκό. Αφαιρέθηκε η μία θύρα του δεύτερου κάνιστρου. Το μπάλωμα είναι trilaminate από στεγανή. Επίσης φτιάχτηκε μία τάπα για την άλλη θύρα.

 

 

Η τροφοδοσία Ο2 αριστερά και Diluent δεξιά. Στο κέντρο το ανόδιο. Οι κονέκτορες είναι τύπου CEJN αλλά διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο βασικός λόγος είναι για την αποφυγή λάθους στην συνδεσμολογία κατά την συναρμολόγηση της συσκευής για κατάδυση. Φυσικά, η μεγαλύτερη διατομή ανήκει στον κονέκτορα του diluent.

Σωλήνες και DSV από Dräger Ray. Χρειάστηκε να κατασκευαστούν μούφες στον τόρνο για την σύνδεση με την IDA71. Επίσης κατασκεύασα και δύο μπρούτζινους κυλίνδρους για αντίβαρα. Μέσα στον κάθε σωλήνα, για να μην συνθλίβεται, έχει τοποθετηθεί από ένα πλαστικό δαχτυλίδι.

 

Μάιος 2005 : Δοκιμές και ασκήσεις στο νερό. Διαβάζοντας τα ppO2 meters. Η συσκευή είναι ελαφρά αρνητική στο νερό και "κάθεται" πολύ καλά στην πλάτη.

 

Η συσκευή IDA71 KISS στην τελική της μορφή. Υπάρχουν πλέον 2 αισθητήρες στον ασκό. Επίσης διακρίνει κανείς το ADV στην κορυφή. Οι φιάλες είναι δίλιτρες και έχουν και rubber knobs για να απορροφούν πιθανά χτυπήματα. Αριστερά είναι τα διπλά displays. Το ένα έχει πίνακες για ppO2 1.2 bar και το άλλο Diluent Flush.

 

Καταδύσεις

Για το χρονικό διάστημα 2005 - 2007, η IDA71 KISS με συντρόφεψε σε όλες σχεδόν τις καταδύσεις μου. Το αρχικό Buddy Commando BCD, αντικαταστάθηκε από wing και backplate, ενώ το ένα ppO2 meter έδωσε τη θέση του στο HydroSpace Explorer. Ο αισθητήρας οξυγόνου του HS Explorer μου παρείχε τη δυνατότητα να συνδέω τον ασκό αναπνοής απευθείας με ένα καταδυτικό computer. Έτσι μπορούσα πλέον να παρακολουθώ καλύτερα την συμπεριφορά της συσκευής, αλλά και να τη καταγράφω για μετέπειτα ανάλυση και επεξεργασία. Το μέγιστο βάθος κατάδυσης με την IDA71 ήταν τα 52 μέτρα και ο μεγαλύτερος χρόνος 128 λεπτά.

 

 

 

 

 

 

 

Όπως βλέπετε, η IDA71 είναι μία πολύ σταθερή και ευέλικτη πλατφόρμα που προσφέρει αρκετή διασκέδαση υποβρυχίως.